بولتن های آموزشی

فهرست:

1- هماچوری یا وجود خون در ادرار

2- مشکلات شایع پوستی در کودکان

3- دلایل نوسان در جواب های آزمایش TSH

4- روشهای بهداشتی برای پیشگیری از توکسوپلاسموز 

 

1- هماچوری ( وجود خون در ادرار)

هماچوری طبق تعریف یعنی حضور و وجود گلبولهای قرمز در ادرار، اگرچه ممکن است یک یافته نرمال باشد اما ممکن است اولین علامت مشخصه بیماری کلیه یا دستگاه ادراری باشد. وجود سیلندرهای سلولی و پروتئین قویا بیماریهای داخلی را خاطر نشان می سازد، گلبولهای قرمز نرمال نشان از منشاء بعد از گلومرول می دهند.

چه موقع لازم است که هماچوری بررسی شود؟

در بین بیماران مبتلا به هماچوری امکان و احتمال بیماری بدخیم زمینه ای وجود دارد. آزمایش با نوار تست ادراری و نیز آزمایش میکروسکپی ادرار هر دو تست های حساسی برای نشان دادن هماچوری می باشند اما فقط نمونه ی وسط ادرار است که محل خونریزی را افتراق می دهد. هماچوری یک یافته ی شایع در آزمایش با نوارتست های ادراری و بررسی های روی نمونه وسط ادرار است اما چگونگی بررسی های بعدی و تعیین میزان اهمیت آن کمی گمراه کننده است. از یکطرف ترس از دست دادن تشخیص بموقع یک سرطان وجود دارد و از طرف دیگر نگرانی از اینکه بیمار به زحمت افتاده و  به انجام تست های غیرضروری وادار گردد. بنابراین اینکه کدام بیمار واقعا به بررسی های بیشتر نیاز دارد و کدام تست ها برای بیماران مختلف باید انجام گیرد، مسئله ی قابل بحثی است.

آیا هر بیمار به ارزیابی اورولوژیکی کامل نیاز دارد؟

اگر هماچوری به همراه یک عفونت ادراری دیده شود و یا حتی شواهدی از یک عفونت اخیر دستگاه ادراری وجود داشته باشد، باید عفونت درمان شود و آزمایش نمونه وسط ادرار به فاصله ی یک ماه بعد تکرار شود. در صورتیکه هماچوری همچنان باقی مانده بود نیاز به بررسی بیشتر دارد.

   تا چه میزان یا تعداد گلبول قرمز در خون هماچوری محسوب می شود؟

خطر یک آسیب مشخص بستگی به سن بیمار و فاکتورهای خطرساز مختلف ازقبیل سیگار، تاریخچه فامیلی و سابقه شغلی دارد. امروزه عقیده بر این است که در هیچیک از گروههای سنی در حالت سلامت هیچ تعداد گلبول قرمز در رسوب ادرار نباید دیده شود.

 

آیا مصرف داروهای  ضد انعقادی موجب هماچوری می شوند؟

بسیاری از بیماران آسپرین یا وارفارین استفاده می کنند و وسوسه انگیز است اگر هماچوری میکروسکپی در این افراد را بعنوان یک عارضه جانبی در نظر بگیریم. خطر داشتن بدخیمی در افرادی که از داروهای ضدانعقادی مصرف می کنند مانند سایرین است. قاعدتا مواد ضدانعقاد هماچوری ایجاد نمی کنند.

ریسک و خطر  کنسر دستگاه ادراری چقدر است؟

خطر داشتن یک کنسر دستگاه ادراری بستگی به سن، جنس، و سبک زندگی فرد دارد.  این ریسک برای یک بانوی کمتر از 40 ساله ی غیر سیگاری بین 2 تا 4 درصد است در مقایسه با یک مرد سیگاری با سن بیش از 50 سال که میزان خطر در وی 40 تا 50 درصد می باشد. شایع ترین یافته سرطان مثانه است اما تومورهای مجاری ادرار، پروستات و کلیه و همچنین سنگ های کلیوی، کلیه های دیسمورفیک و نفروپاتی ها هم می توانند موجب هماچوری شوند.

چه تست هائی لازم است انجام گیرند؟

بدلیل اختلاف شکلی و عملکردی در مجاری کلیوی تست های تکمیلی متعددی نیاز است که بطور کامل سرطان را رد کنند و این تست ها برای هر بیمار متناسب با وضع آن بیمار انجام می گیرد. این تست ها عبارتند از:

-          آزمایش نمونه وسط ادرار، تستی اساسی برای رد کردن عفونت و نیز برای مشخص کردن درجه ی هماچوری و مرفولوژی سلولی است.

-            اولتراسوند بهترین تست اولیه ی رادیولوژیکی است. این تست کارسینوماهای سلول رنال، سنگ های کلیوی، و کلیه های دیسمورفیک را نشان می دهد.

-          یک فیلم آبدومینال ساده و معمولی، برای جستجوی سنگ های بدون علامت کلیوی، مثانه و مجاری ادراری کمک کننده است.

-          سیستوسکپی تنها راه دقیق برای رد کردن تومور مثانه است که تحت یک بی حسی موضعی انجام        می گیرد.  

-           IVP: امروزه نقش IVP کاهش یافته است اما در بیمار با ریسک بالای کنسر سلول های اپیتلیال ترانزیشنال مجاری فوقانی ادراری (از لگنچه کلیه تا سراسر میزنای  تا دهانه ی میزنای در مثانه) برای بررسی لگنچه و میزنای ضروری است هرچند که شیوع این بدخیمی در حدود 5 تا 10 درصد می باشد. 

-          CT  اسپیرال: هنگامیکه در اولتراسوند یک ضایعه نشان داده شده باشد، تست بعدی برای ارزیابی دقیق تر قشر کلیه (کورتکس رنال) و قسمت خلف پریتوان (رتروپریتوان)CT اسپیرال است. همچنین ممکن است بعنوان تست اولیه در مواردی که در سابقه یا شرح حال بیمار وجود سنگ کلیه یا سنگ مجاری ادرار مطرح باشد استفاده گردد.

-          اورتروسکوپی قابل انحناء (فلکسیبل): یک تکنولوژی نسبتا جدید که بکمک آن می توان هرکدام از لگنچه های کلیه را بازرسی کرد تا کارسینوماهای سلول ترانزیشنال مجاری فوقانی را در مراحل اولیه پیدا و درمان کرد، در حالیکه ممکن است درIVP تشخیص داده نشده باشد.

-          سیتولوژی ادرار: این تست حساسیت ضعیفی در نشان دادن کارسینوما دارد و تنها باید برای پایش درمان از این تست استفاده شود.

در نتیجه:

 هر بیماری به هر تستی نیاز ندارد، برخی ممکن است به ارزیابی های کاملی برای مطمئن شدن از وجود یک کنسر نیاز داشته باشند. بعنوان یک قاعده اگر بیماری یک هماچوری ماکروسکوپیک داشته باشد و یا در معرض خطر بالا برای کنسر باشد تست ها باید تا زمان یافتن علت ادامه یابند. بدلیل پیچیدگی و اهمیت هماچوری یک اورولوژیست معمولا درگیر ارزیابی بیمار می شود و ممکن است اقدام به انجام سیستوسکوپی نماید. این بدان معنی است که بیمار ممکن است چندین بار نیاز به مراجعه به اورولوژیست و بررسی های رادیولوژی و سیستوسکپی داشته باشد.

   

2- مشکلات شایع پوستی در کودکان

 عفونت، آلرژی و تب بالا ممکن است علت بروز مشکلات پوستی در کودکان و نوزادان باشد. درصورتیکه کودک دچار مشکلات پوستی گردید برای تشخیص و درمان بموقع باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه کرد. در اینجا تعدادی از شایع ترین بیماری های پوستی در اطفال بطور مختصر شرح داده می شوند:

 
1- سندروم گونه سرخ (بیماری پنجم)

 




اریتم عفونی یا پوست سرخی عفونی یک بیماری ویروسی، مسری و خفیف است که کودکان اغلب در سنین 5 تا 15 سالگی ممکن است به آن مبتلا شوند. این بیماری بیشتر در ناحیه صورت و گونه ها خود را نشان می دهد به طوری که در لحظه اول دیدن کودک، چنان صورتش سرخ است که فکر می کنید به گونه اش سیلی زده اند اما گاهی کهیرها  به ناحیه دست ها و ران های پا هم سرایت می کنند. این بیماری از طریق عطسه و سرفه سرایت می کند و پس از بیرون ریختن کهیر ها جای هیچ نگرانی برای سرایت ویروس وجود ندارد. علائم این بیماری عطسه، آبریزش بینی، تب، درد در مفاصل و ماهیچه ها، بی اشتهایی و بی قراری است که بسیار شبیه به سرماخوردگی و آنفولانزا است در صورت ابتلا معمولا بمدت چند هفته کودک را گرفتار می کند. عامل این عفونت پاروویروس انسانی (HPV-B19) می باشد. پوست سرخی به بیماری پنجم نیز معروف است، بدلیل آنکه دانه های اختصاصی این بیماری شبیه 4 بیماری سرخجه، سرخک، مخملک، و بیماری فیلاتو (مخملک خفیف) است. این بیماری با علائم شبیه آنفلوانزا شروع شده و با دانه هایی در صورت و بدن ادامه می یابد.  مسری ترین زمان این بیماری، زمانی است که هنوز دانه ها ظاهر نشده اند. درمان شامل استراحت، مصرف مایعات و مسکن ها تحت نطر پزشک می باشد. اگر کودک شما مبتلا به این بیماری شد و شما باردار هستید، فورا کودک خود را نزد پزشک اطفال ببرید.

 http://www.madarclub.com 

 



2- عفونت قارچی




عفونت قارچی پوست به دلیل حضور قارچ هایی که در بافت مرده پوست، ناخن و مو زندگی می کنند بوجود می آید. اینگونه عفونت ها با قرمزی، مناطق برآمده و خارش دار و با پوسته پوسته شدن پوست شروع می شود. عفونت قارچی در اثر تماس پوستی و استفاده مشترک از حوله و یا وسایل ورزشی منتقل می شود. امکان سرایت اینگونه عفونت ها از طریق حیوانات آلوده به انسان نیز وجود دارد. اغلب این عفونت ها به کمک داروهای  ضد قارچ درمان می شوند.


 

 3- عرق سوز

 




در نتیجه مسدود شدن مجاری عرق، ضایعاتی مانند جوش قرمز و یا صورتی نمایان می شود. در سر نوزاد، گردن، سینه و شانه ها، بثورات عرق سوز ظاهر می شوند. این بثورات هنگامی که والدین لباس های زیاد به تن نوزاد می کنند ایجاد می شود. اما این بثورات می تواند در همه نوزادان در هوای گرم نیز رخ دهد. باید در گرما، لباس نوزاد یک لباس گشاد و نازک باشد، هرچند که ممکن است دست ها و یا پاهایش سرد باشد. در اثر تماس با موادی از قبیل غذاها، صابون و یا روغن برخی گیاهان سمی، جوش های پوستی به نام درماتیت تماسی ایجاد می شود.

 


4-  آبله مرغان



آبله مرغان یک بیماری بسیار مسری است و به راحتی پخش می شود. در این بیماری دانه های پوستی خارش دار و قرمز و یا تاول های آبکی دیده می شوند. این بیماری برای کودک خطری ندارد و اگر کودک یک بار به این بیماری مبتلا شد، دیگر این بیماری را نمی گیرد. درمان شامل استراحت و مصرف دارو برای کم کردن خارش، تب و دیگر علائم شبه آنفلوانزا می باشد. بعد از اتمام بیماری، تاول های آبکی خشک شده و به صورت زخم های پوستی دیده می شوند و بعد از مدتی هم از بین می روند.


5- زرد زخم




عفونت مسری پوست ناشی از استافیلوکوک طلائی می باشد. علائم زرد زخم شامل زخم های قرمز یا تاول دار است که می تواند پاره شود و مایع آن به بیرون تراوش کند و ایجاد یک پوسته قهوه ای زرد نماید.  زخم ها در همه جای بدن  می توانند ظاهر شوند، اما غالبا در اطراف دهان و بینی نمایان می شود. این بیماری می تواند از طریق تماس نزدیک و یا به اشتراک گذاشتن حوله و اسباب بازی منتقل شود. خاراندن پوست نیز موجب انتقال این بیماری به نقاط مختلف بدن   می شود. برای درمان از آنتی بیوتیک های مناسب استفاده می شود.



6- زگیل




زگیل رشد پوست در اثر تماس با ویروس پاپیلومای انسانی است و مسری می باشد.  زگیل می تواند از فرد به فرد و یا از طریق تماس با وسایلی که فرد زگیل زده استفاده کرده منتقل شود. جلوگیری از زگیل با برداشن آنها میسر نیست، بلکه زگیل ها را باید بپوشانید و آنها را خشک نگه دارید. در اکثر موارد، زگیل ها بی خطر  و بدون درد می باشند و خود به خود از بین می روند. روش های درمانی شامل منجمد کردن، جراحی، لیزر درمانی و مواد شیمیایی توسط پزشک متخصص می باشد.

 




 

  



7- اگزما




مشکل پوستی که باعث خشکی، خارش شدید و جوش پوستی می شود.  برخی از کودکان خیلی زود به اگزما دچار   می شوند و یا هنگامی که بزرگ می شوند، دچار موارد خفیف می گردند. در مورد شدید، این بثورات غیر مسری می توانند عفونی شوند. دلیل مشخصی برای اگزما وجود ندارد، اما افرادی که دارای سابقه آلرژی و آسم می باشند و افراد دارای سیستم ایمنی حساس، می توانند به این بیماری دچار شوند.



 
8- کهیر



کهیر به برآمدگی های پوستی خارش دار می گویند. برآمدگی ممکن است در هر جای بدن ظاهر شود و به مدت چند دقیقه و یا چند روز باقی  بماند. کهیر اگر باعث سختی تنفس شود، می تواند خطرناک باشد. داروهایی نظیر آسپیرین و یا  پنی سیلین، غذاهایی مانند تخم مرغ، آجیل ها و میگو، افزودنی های مواد غذایی، درجه حرارت زیاد و عفونت هایی مانند گلودرد می تواند باعث بروز کهیر شوند. اغلب از بین بردن محرک، باعث برطرف شدن آن می شود.
 
9- تب مخملک




تب مخملک عفونت استرپتوکوکی گلو همراه  با دانه و یا جوش های پوستی است. علائم شامل: گلودرد، تب، سردرد، درد شکمی، درد عضلانی، بزرگی غدد لنفاوی در گردن، رنگ قرمز روشن در چین‌های زیر بغل و کشاله ران، تهوع  می باشد.  بعد از 1 تا 2 روز، دانه های قرمز رنگ با بافت سنباده مانند ظاهر می شوند. سپس بعد از 7 تا 14 روز، دانه ها از بین می روند. تب مخملک بسیار مسری می باشد. شستشوی دست ها به جلوگیری از انتقال بیماری کمک می کند. جوش‌ها غالبا در تنه می‌باشند و بعد به دست‌ها و پاها گسترش می‌یابند و معمولا در کف دست و کف پا بوجود نمی آیند. زبان سفید به همراه پرزهای قرمز که به نام "زبان توت فرنگی سفید" معروف است و صورت سرخ و گلگون از دیگر علائم این عفونت است.




جوشهای قرمز رنگ در تنه و دست ها

 

10- درماتیت تماسی

 



در اثر تماس با موادی از قبیل انواع غذا، صابون و یا روغن برخی گیاهان سمی، جوش های پوستی به نام درماتیت تماسی ایجاد  می شود. جوش ها معمولا در عرض 48 ساعت بعد از تماس با این مواد بوجود می آیند. موارد جزئی ممکن است باعث قرمزی پوست و یا برآمدگی های قرمز کوچک شود. در حالی که موارد شدیدتر می تواند موجب تورم، قرمزی و تاول بزرگ تر شود. درماتیت تماسی معمولا خفیف می باشد و هنگامی که با مواد ذکر شده دیگر تماس نداشته باشید، خود به خود از بین می رود. پیچک سمی، یکی از عوامل ایجاد درماتیت پوستی می باشد.

 
11- بیماری دست، پا ، دهان

 
این یک نوع بیماری مسری در کودکان می باشد. این بیماری با تب شروع می شود و سپس باعث ایجاد زخم های دردناک دهان و بثوراتی که خارش ندارند و تاول هایی در دست و پا و باسن می شود. این بیماری توسط سرفه، عطسه و با استفاده از پوشک انتقال می یابد. بنابراین دست خود را همیشه بشویید. این بیماری خطرناک نیست و معمولا بعد از یک هفته، به خودی خود از بین می رود.

 

 
12- سرخجه نوزادان




سرخجه یک بیماری ویروسی خفیف و مسری می باشد. این بیماری در کودکان 6 ماه تا 2 سال دیده می شود. بروز این بیماری بعد از 4 سالگی نادر می باشد. علائم آن شامل  بیماری تنفسی، تب بالا که ممکن است منجر به تشنج شود می باشد. این علائم برای بیشتر از 7 روز ادامه می یابند. تب به طور ناگهانی قطع شده و دانه های کوچک صورتی رنگ و دارای برآمدگی کم در تنه ظاهر می شوند.

 

 

 

3-  دلائل نوسان نتایج آزمایش TSH

1-    تغییر دوز دارو: با تغییر دوز دارو نتایج آزمایش TSH تغییر پیدا می کنند و تا زمان ایجاد تعادل جدید ممکن است تا حدود 3 ماه زمان نیاز باشد.

2-    قدرت و پایداری دارو: داروهای تیروئیدی از نظر قدرت (potency) و پایداری یکنواخت نیستند، حتی داروهای تولید شده توسط یک کارخانه با شماره ساخت های متفاوت از نظر قدرت تاثیر ممکن است یکسان نباشند ولذا سبب نوسان در نتایج آزمایش TSH می شوند. راهکار مقابله با این مشکل خرید و تهیه داروهای یکسری به میزان کافی (مثلا برای مصرف سه ماه) می باشد.

3-    نوسان کار در آزمایشگاهها: بین نتایج گزارش شده از آزمایشگاههای مختلف تا حدودی اختلاف مشاهده می گردد. این اختلاف غیر از خطاها و اشتباهاتی است که ممکن است پدید آیند.

4-    عدم تنظیم وقت مصرف دارو: بهترین زمان برای مصرف هورمون های تیروئیدی یک ساعت قبل از صبحانه است. مصرف غذا به همراه دارو می تواند با ایجاد تغییر در حلالیت دارو و یا اسیدیته ی معده سبب تاخیر و یا کاهش جذب دارو شود. در نتیجه اگر بیماری قبلا دارو را در حالت ناشتا مصرف می کرده و اکنون آن را همراه غذا مصرف می کند احتمالا با افزایش مقدار TSH مواجه خواهد شد. اصل مهم یکنواخت بودن زمان مصرف دارو است تا از نوسان جذب آن و در نتیجه نوسان نتیجه ی آزمایش TSH جلوگیری شود.

5-    تغییر در عادات غذائی: توقف یا شروع به مصرف غذاهای پرفیبر بر میزان جذب داروهای تیروئیدی تاثیر می گذارد. غذاهای پرفیبر جذب هورمونهای تیروئیدی را کاهش می دهد.

6-    مصرف همزمان کلسیم و آهن: مصرف همزمان کلسیم و نیز آهن باعث کاهش جذب هورمون می شود. فاصله ی بین مصرف کلسیم و هورمونهای تیروئیدی 4 الی 12 ساعت و فاصله مصرف آهن و هورمونهای تیروئیدی 2 تا 4 ساعت توصیه می شود.

7-    غذاهای گواتروژنیک: غذاهائی مانند انواع کلم و تربچه باعث افزایش میزان TSH می شوند.

8-    تغییر فصل: در زمستان معمولا مقدار TSH افزایش و در تابستان کاهش دارد. با افزایش سن تغییرات فصلی این هورمون شدیدتر می شود.

9-    نوسانات هورمونی: مصرف استروژن باعث کاهش اثر هورمونهای تیروئیدی می شود. استروژن با افزایش پروتئینهای متصل شونده به هورمونهای تیروئید آنها را غیرفعال می کند.

10-                        حاملگی: افزایش بسیار زیاد استروژن در ابتدای حاملگی مقدار TSH و نیاز بدن به هورمونهای تیروئیدی را افزایش می دهد. این افزایش بعد از زایمان اغلب برگشت می کند.

11-                        مکملهای غذائی: برخی گیاهان و مکملهای غذائی مثل تیروزین و یا ویتامینهای حاوی ید در مقدار TSH نوسان ایجاد می کنند.

12-                        داروها: طیف وسیعی از داروها بر میزان TSH اثر می گذارند. برخی از داروهای ضدافسردگی و نیز داروهای کاهنده ی کلسترول سبب افزایش و کورتیکوستروئیدها موجب کاهش در مقدار TSH         می شوند.

13-                        استرس و بیماری: پاسخ سیستم اندوکرین به استرسهای فیزیکی و روانی TSH را به نوسان    وامی دارد. برخی از بیماران مبتلا به گریوز پس از استرس دچار کاهش TSHمی شوند و برخی از بیماران مبتلا به هاشیموتو بدنبال استرس دچار افزایش TSH می شوند.

14-                        پیشرفت بیماری: گاهی علی رغم درمان، بیماری پیشرفت می کند. طبیعی است که با پیشرفت بیماری مقدار TSH نیز تغییر می یابد.

 

 روشهاي بهداشتي و درماني پيشگيري از توكسوپلاسموز مادرزادي

 توكسوپلاسموز مادرزادي به علت آلودگي مادر به انگل توكسوپلاسما گونديي (T. gondii)  در طول دوران بارداري ايجاد مي شود . در صورت ابتلاء مادر ؛ 40 % احتمال دارد كه نوزاد نيز مبتلا شود و از بين نوزادان مبتلا ؛ 15 % دچار صدمات باليني شديد مي شوند . صدمه جنيني اكثرا هنگامي رخ ميدهد كه عفونت در فاصله ماههاي دوم تا ششم بارداري ايجاد شده باشد . يافته هاي باليني در توكسوپلاسموز مادرزادي شامل تاخير رشد ؛ كوريورتينيت ( التهاب ته چشم ) ؛ ميكروسفالي ( كوچكي مغز ) ؛ هيدروسفالي ( تجمع مايع در مغز ) ؛ تشنج ؛ زردي ؛ هپاتواسپلنومگالي (بزرگي كبد و طحال) ؛ آدنوپاتي (بزرگي غدد لنفاوي) ؛ كاتاراكت ( آب مرواريد) ؛ بثورات جلدي ؛ كاهش پلاكتها و عفونت ريوي است . بيشتر شير خواران مبتلا به توكسوپلاسموز در بدو تولد بدون علامت هستند ولي بعدا نشانه هايي از بيماري ( كوريورتينيت ؛كوري ؛ضريب هوشي پايين) رانشان خواهندداد.

پيشگيري از توكسوپلاسموز مادرزادي

الف) پيشگيري از عفونت در خانمهاي باردار :

احتياطهاي لازم

1- استفاده از گوشت كاملا پخته ؛ يا دود داده و يا خواييده در آب نمك .

2- اجتناب از تماس غشاهاي مخاطي دهان و چشم با گوشت خام هنگام كار يا آشپزي .

3- شستن كامل دستها پس از دستكاري گوشت خام .

4- شستن كامل سطوح و ظروف آشپزخانه كه با گوشت خام در تماس بوده است .

5- شستن ميوه و سبزي قبل از مصرف .

6- جلوگيري از تماس مگس يا ساير حشرات با ميوه و سبزي .

7- اجتناب از تماس با لوازم يا موادي كه احتمالا با مدفوع گربه آلوده شده است مثل جعبه هاي نگهداري گربه ؛ و لزوم استفاده از دستكش هنگام دستكاري با اين نوع مواد و يا هنگام باغباني .

8- ضد عفوني جعبه محل مدفوع گربه با آب داغ ( نزديك به جوش ) به مدت 5 دقيقه .

ب ) پيشگيري از عفونت جنين :

احتياطهاي لازم

1- تشخيص و شناسايي خانمهاي در معرض خطر با انجام دادن تست سرولوژي .

2- درمان مادران مبتلا طي دوران بارداري ؛ ( درمان صحيح و به موقع ميتواند به ميزان 60% از آلوده شدن نوزادان به اين عفونت جلوگيري كند)

3- سقط درماني براي پيشگيري از تولد شير خوار مبتلا (اين روش كه در برخي از كشورها معمول است فقط در مورد خانمهايي به كار مي رود كه در سه ماهه اول يا دوم به عفونت مبتلا شده اند يعني كمتر از 50% موارد ) .

نكات بهداشتي در ارتباط با مواد غذايي

كيستهاي موجود در گوشت را مي توان با حرارت دادن ( تا 66 درجه سانتيگراد ) يا از طريق دود دادن از بين برد . فريز كردن گوشت روش قابل اعتمادي براي از بين بردن كيستها نيست . براي به حداقل رساندن احتمال آلودگي به اين عفونت در اثر دستكاري گوشت خام ؛ بايد دستها را پس از تماس با گوشت به خوبي با آب و صابون شست ؛ و هنگام دستكاري گوشت خام نبايد غشاهاي مخاطي دهان و چشم را با دستهاي احتمالا آلوده لمس كرد . از خوردن تخم مرغ خام نيز بايد پرهيز شود .